יעצט איז: דאנערשטאג סעפטעמבער 21, 2017 8:43 pm


Welcome to דער קרעטשמע גאסט! רעגיסטריר  Or performs the  אריינסיינען

מעלדונג:

די מאנסי יודענטום ווארט אויף הילף

הילף און עצות פאר אלעס און אלעמען

די מאנסי יודענטום ווארט אויף הילף

הודעהדורך בולעטין » מאנטאג סעפטעמבער 08, 2014 4:54 pm

פילע אידן אין מאנסי בלוטיגען אויף א שרעקליכע סקאנדאל וואס גייט פאר דארט אין די מוסדות ווער עס האט אן עצה קען מיר לאזן אין אישי א מעסעדזש

בולעטין
תושב ה'קרעטשמע
 
הודעות: 398
הצטרף: זונטאג סעפטעמבער 07, 2014 11:06 am
האט שוין געדאנקט: 61 מאל
איז שוין געווארן באדאנקט: 33 מאל

Re: די מאנסי יודענטום ווארט אויף הילף

הודעהדורך זייגער » מאנטאג סעפטעמבער 08, 2014 6:06 pm

וואס עפעס נאר מאנסי?
זייגער
תושב ה'קרעטשמע
 
הודעות: 399
הצטרף: מאנטאג יוני 30, 2014 7:01 pm
האט שוין געדאנקט: 43 מאל
איז שוין געווארן באדאנקט: 36 מאל

Re: די מאנסי יודענטום ווארט אויף הילף

הודעהדורך בולעטין » מאנטאג סעפטעמבער 08, 2014 6:17 pm

אין מאנסי איז ערגער די מצב
בולעטין
תושב ה'קרעטשמע
 
הודעות: 398
הצטרף: זונטאג סעפטעמבער 07, 2014 11:06 am
האט שוין געדאנקט: 61 מאל
איז שוין געווארן באדאנקט: 33 מאל

Re: די מאנסי יודענטום ווארט אויף הילף

הודעהדורך טהור עיניים » דאנערשטאג סעפטעמבער 11, 2014 3:57 pm

יא, אין אייוועלט קערט זיך איבער די וועלט איבער דעם שערורי', און היות איך האב אפגעשריבן יעצט א לענגערן ארטיקל איבער דעם ענין, וויל איך עס אהער פאוסטן דא אויך, אלזא:

לכבוד כל החברים החשובים כל אחד בשמו הטוב יבורך.

עס האט שוין צוגענומען פון מיר א שיין ביסל צייט, אבער איך זעה אז דא איז דא א יסודות'דיגע טעות ביים עולם, און דערצו אין אזא האקעלן ענין וויל איך טרייען אביסל אוועקצושטעלן וואס איך האב דא צו זאגן (און פארשטייט זיך אז דאס איז דער אמת...).

יעדער היימישער איד גלייבט באמת אז חינוך איז די וויכטיגסטע זאך. והא ראי', אז אפילו די גאר שוואכע און אויפגעקלערטע לייגן נישט זייערע קינדער אין פאבליק סקול. אפילו די וואס טרייען צו רעדן אין שטוב נאר ענגליש, אבער דאך וויל ער א פרומע מוסד פאר זיינע קינדער.

מלפנים זאת בישראל, ווען אידן האבן געוואוינט צושפרייט און צוזייט האט מען אין יעדן שטאט אויפגעשטעלט א תלמוד תורה און עס איז געלעגן אויפן רב העיר, אינאיינעם מיט אלע אנדערע דאגות און פראבלעמען פון שטאט. דער רב האט געשאפט די געלט, טייל פון שכר לימוד און דאס איבריגע ביי די גבירים פון שטאט. אין קלענערע שטעטלאך האט מען געהאט א מלמד, אויב איז געווען אביסל מער קינדער האט מען געהאט צוויי מלמדים, דריי מלמדים, אבער דאס איז קלאר אז דאס האט גארנישט געהאט צו טוהן מיט חסידות, פארטיי אדער גרופע אויף סיי וועלכן אופן.

אין די חדרים האט מען אריינגענומען "יעדעס" אידיש אינגל פון שטאט. אפגעזעהן פון ווי פרום און כניאקיש זיינע עלטערן זענען געווען. אוודאי, דעם משומד'ס זון האט מען נישט אנגענומען, אבער ביז אהין האט מען אנגענומען יעדעס אידיש קינד. קיין איין טאטן אדער מאמען איז נישט איינגעפאלן אז מען שיקט נישט אין חדר ווייל מיין קינד וועט זיך אפלערנען פון יענעם'ס, אדער מען גייט מאכן א נייעם חדר ווי מען גייט נאר אננעמען די בעסערע.

די לעצטערע יארן אין אייראפע האט זיך שוין טאקע יא אנגעהויבן אין די גרעסערע שטעט דער פענאמען פון "בעסערע" חדרים. אבער אויף דעם איז טאקע כדאי איבערצוהערן דעם קליפ המפורסם פון הרב שטיינמאן. כאטש איך בין זייער א קליינער חסיד פון אים, פארציילט ער אבער דארט דעם טרוקענעם מציאות וואס איז געווען ווען ער איז געווען א קינד. וואס איז געווען אין בריסק, און ווי דער בריסק'ער רב האט געשיקט זיינע קינדער.

יעדער טאטע מאמע האט געוואוסט אז דער אחריות פון דעם אידישקייט פון דעם קינד ליגט אויף זיי, און עס איז געווען א דבר פשוט אז נישט יעדער איז אייניג, און אז יענעם'ס קינד גייט אויך אין חדר מיינט עס נאך נישט אז מען דארף עסן ביי יענעם אין שטוב אדער אז מען דארף זיין ווי יענעם, דאס איז געווען א דבר פשוט, דאס לעוועל, דער מדריגה פון אידישקייט, וויפיל און וויאזוי מען האט געהאלטן, און די ערנסטקייט מיט וואס מען האט דאס געהאלטן, דאס האבן די עלטערן איבערגעגעבן פאר די קינדער, נישט דורך זאגן פאר זיי, נאר דורך זיך אויפפירן אזוי, די מעשים פון די עלטערן, זייער יראת שמים און ערענסטקייט דאס גייט אריין אין די קינדער, און יעדער האט געוואוסט אז עס זענען דא שוואכערע וואס איך בין נישט אזוי ווי יענער. אבער נישט אריינצונעמען די קינדער אין חדר איז קיינעם נישט בייגעפאלן.

ווען אונזערע רביס האבן אנגעהויבן אנקומען קיין אמעריקא האבן זיי זיך דערזעהן מיט א מציאות אז עס איז נישט דא קיין רב העיר, נישט דא ווער זאל טראגן דעם אחריות - כ'מיין, פאר עפעס א סיבה האט דאך אמעריקא אויסגעזעהן ווי עס האט נעבעך אויסגעזעהן - האבן זיי געטון וואס מען האט געדארפט אויף "אנצוהאלטן און בויען אידישע דורות". פינטל. זיי האבן גענומען אויף זיך די אחריות וואס איז אמאל געלעגן אויפן רב העיר.

זייער חשבון איז נישט געווען "אז איך וועל בויען א מוסד, וועל איך האב מער אידן ביים טיש", אדער מער מען פאוער אין מיין פארטיי. זייער כוונה איז געווען בלויז ובעיקר צו בויען תורה און אידישקייט, ממשיך צו זיין דעם דרך ה' און עס איבערגעבען פאר די קומענדיגע דורות. ווען דער סקולענער רבי ז"ל איז אנגעקומען קיין אמעריקא, האבן זיינע מענטשן, נאך א שטיק צייט וואס ער איז דא געווען, אים אנגעהויבן צו מוטשען ער זאל אנהייבן בויען מוסדות. עפענען א חדר, א ישיבה.

אבער דער סקולענער רבי האט זיי געענטפערט: וואס? א חדר? א ישיבה? פארוואס עפעס. עס איז עפעס שלעכט מיט דעם סאטמארן חדר, מיט דעם צעהלימ'ער חדר, מיט דעם פאפא'ער חדר. אדער מיט זייערע ישיבות? פארוואס עפעס פעלט אויס צו עפענען נאך א מוסד ווען עס איז שוין דא מערערע. (א נער געווען דער סקולענער, ער האט זיך פשוט נישט געכאפט אז אזוי וואלט ער געהאט הויך שטאקיגע פארענטשעס). נאר וואס יא, א מוסד פאר די וואס האבן נאך נישט, דאס וואלט איך טאקע יא געוואלט מאכן. און אזוי איז געבוירן געווארן חסד לאברהם.

דאס זענען געווען די אמאליגע רביס. מען האט געטון פארן אויבערשטנס וועגן. נישט פאר זיך און פאר די אייגענע כבוד, און דאס וואס מען האט געבויעט קהילות איז אויך געווען פארן אויבערשטן, אז אידן זאלן האבן די ראמען אין וועלכע צו פירן א ערליך אידיש לעבן.

עס איז קיינמאל נישט איינגעפאלן פאר די ערליכע אידן און צדיקים פון פריערדיגן דור אז מען מוז געהערן צו זיי, אדער אז מען מוז האבן א געוויסע סארט שטוב אויף צו קענען ארייננעמען די קינדער צו זיי אין מוסד. און קוק אויף דעם מציאות. אין סאטמאר האבן אין די ערשטע יארן געלערנט קינדער פון די שוואכסטע שטובער, און אזוי אויך אין פאפא, קלויזענבורג, באבוב און נאך אנדערע. ווער רעדט נאך פון סאטמאר'ער רב וואס האט אפילו אויפגעשטעלט חדרים - און געטראגן דעם פינאנציעלן אחריות דערפון - אין אנדערע אידישע ישובים ווי עס האבן געוואוינט מאדערנע אידן וועלכע האבן מיט אים נישט געהאט דאס מינדעסטע שייכות, און ער האט געוואוסט אז ער וועט קיינמאל נישט האבן קיין חסידים פון זיי.

זיינע חשבונות האבן גארנישט געהאט מיט חסידים אדער מיט א קהילה, מיט פארענטשעס אדער מיט א פארטיי, ער האט אינזינען געהאט נאר איין זאך. אידישע קינדער דארפן א מוסד, זיי האבן נישט ווי צו שיקן די קינדער אין חדר, געגאנגען מען מאכט א חדר. איך האב אליינס גערעדט מיט איינער פון די מנהלים פון אזא חדר, א מאדערנער איד, ער האט מיר פארציילט פונקטליך ווי עס איז צוגעגאנגען אז זיי האבן מחליט געווען צו גיין בעטן דעם סאטמאר'ן רב צו ער קען מאכן א חדר איז זייער געגענט, ווייל זיי האבן נישט קיין געלט עס אליינס צו מאכן. דא רעדט מען פון מאדערנע אידן, וועלכע האבן מיטן סאטמאר'ן רב גארנישט געהאט, זיי קומען צו אים דאס ערשטע מאל ווייל זיי האבן געהערט אז ער האלט אויס חדרים. דאס מיינט אין אנדערע ווערטער "איך האב מיט דיר גארנישט, און איך פלאן ווייטער אויך נישט צו האבן, איך וויל נאר דיין געלט" איר הערט? און דער סאטמאר'ער רב האט אן א בלינק מיט די אויגן זיך עס אונטערגענומען, און עס טאקע אויסגעהאלטן אפאר יאר, ביז די אידן פון יענעם געגענט וואס האבן נאך געוואלט א חדר האבן זיך אוועק געצויגן פון דארט, און אזוי האט זיך עס געענדיגט.

איך האב די זאכן מברר געווען קלאר ביי אידן וועלכע געדענקען עס און האבן עס מיטגעהאלטן. איך האב אליינס גערעדט מיט עטליכע עלטערע אידן וואס האבן געלערנט אין די אויבנדערמאנטע מוסדות אין די ערשטע יארן זייערע. איך האב אסאך געטון אין דעם. אסאך אידן פון יענעם דור האבן געלאכט פון מיר ווען איך האב ארויפגעברענגט דעם ענין אז איין קינד קען קאליע מאכן א גאנצע קלאס. זיי האבן מיר געזאגט אז אויב דאס געשעהט איז א סימן א די שטובער האבן שוין נישט געטויגט פאר דעם, ווייל בדרך כלל ארבעט עס פארקערט. די חדר איז משפיע אויף די שטובער.

איך האב א נאנטע קרובה וועלכע האט נישט געוואוינט אין ברוקלין אלס קינד, און דערפאר האט זי געלערנט אין א סקול ווי רוב קינדער, ממש רוב, זענען די עלטערן געווען אפענע מחללי שבת. אבער זי איז אויפגעוואקסן אין א עכט פרומע שטוב. זי זאגט מיר אז זיי האבן אלעמאל געוואוסט מיט א פשטות אז זיי זענען אנדערש און זיי זענען פרום און אז עס איז א רחמנות אויף די וואס זענען נישט פרום. זי האט באמת רחמנות געהאט אויף זיי. קיינמאל איז איר נישט בייגעפאלן פאר קיין רגע אז זי זאל אפשר זיין אזוי ווי זיי. כאטש די קינדער האבן יעדן טאג גערעדט איבער וואס זיי האבן נעכטן געזעהן אויפן טעלעוויזשאן.

און דא קומט אריין גאר א וויכטיגע נקודה. דער כלל איז [און יא, יעדע כלל האט א יוצא מן הכלל] אז אויב א קינד ווואקסט אויף אין שטוב מיט ליבשאפט און ווארימקייט, וועט ער וועלן האבן אזא שטוב און פירן אזא לעבן ווי דאס וואס ער האט געזעהן ביי זיינע עלטערן.

ביי מיינע עלטערן אין שטוב זענען אלעמאל געווען אלע סארט מענטשן, חסיד'ישע, מאדערנע, בעלי תשובה און סיי וואס אימער, יעדער האט זיך ביי אונז געדרייט און געווען היימיש. עס איז מיר קיינמאל נישט בייגעפאלן צו וועלן זיין אזוי ווי זיי. איך האב אלעמאל געוואוסט אז זיי זענען פיינע אידן, מיינע עלטערן האבן קיינמאל, קיינמאל נישט אוועק געמאכט אדער אראפגעקוקט אנדערע וואס זענען געווען אויף א שוואכערן לעוועל ווי אונז.

די זעלבע זאך טו איך ביי מיר אין שטוב. אפאר יאר צוריק האב איך זיך אריבערגעצויגן א דירה, אפאר חדשים נאכן זיך אריינציען, קומט צו צו מיר א אינגערמאן פון די גאס, א סטאלינער חסיד (מיט א קראך היט און פיאות אויף די אויערן) איך האב אים קיינמאל נישט געקענט, חוץ א שאקל מיטן קאפ האב איך גארנישט געהאט מיט אים. און ער זאגט מיר א גרויסן הארציגן יישר כח.

פארוואס קומט זיך מיר א שקויעח. זאגט ער מיר זייער פשוט. אויף די גאס וואוינען אסאך כניאק'ישע משפחות פון דעם גאר רעכטן סאטמאר טייפ קרייז, און די האבן קיינמאל נישט געוואלט שפילן מיט זיינע קינדער. (זיי האבן נישט קיין בלויע בלוט זעהט אויס), אבער זייט איך האב מיך אריינגעצויגן האט זיך אלעס געטוישט, ווייל כאטש וואס איך בין דוקא יא א כניאקישער טייפ, און מיין שטוב און קינדער זענען אויך אזוי, האבן אבער מיינע קינדער -האבנדיג אויפגעצויגן געווארן ביי מיר אין שטוב - זיך תיכף באפריינדעט מיט זיינע קינדער, און זייט דעמאלס האבן זיי ממש אויפגעלעבט.

דו קלערסט פאר איין רגע אז מיין שייכות און היימישקייט מיט די אלע סארט מענטשן האט אפשר געשאדט פאר מיינע קינדער. ב"ה, איך האב שוין גרעסערע קינדער, און אלע זענען זיי כניאקיש מיט א זעלטענעם שטאלץ. ווייל דאס איז זיס פאר זיי.

איך דערמאן זיך ווען איינער פון מיינע קינדער האט געלערנט אין א"י, האב איך איין טאג באקומען א טעלעפאן קאלל פון זיין ראש ישיבה און ער האט מיך געבעטן הילף צו רעדן מיט מיין בחור, ווייל דער ראש ישיבה האט געדארפט עפעס פועל'ן ביי מיין בחור און ער האט עס נישט געוואלט אזוי גערן טאן. זאגט מיר דער ראש ישיבה: איר ווייסט, עס איז א גרויסער חידוש, בדרך כלל איז נישט דער טאטע דער וואס קען פועל'ן ביי זיין בחור, אייער זוהן אבער האט א זעלטענעם דרך ארץ פאר אייך, ער רעדט פון אייך גאר גרויס און אייער מיינונג איז ביי אים זייער טייער. דערפאר מוז איך אייך בעטן איר זאלט דאס פועל'ן ביי אים, אז איר וועט אים בעטן וועט ער דאס טוהן. עס איז געווען דער בעסטער און שענסטער קאמפלימענט וואס איך האב נאר געקענט באקומען אין מיין לעבן.

און וויאזוי בין איך אנגעקומען צו דעם? צוויי זאכן, איינס, איך האב זייער ליב מיינע קינדער, אבער איך באגנוגן זיך נישט מיט זיי ליב האבן, איך מאך זיכער אז זיי ווייסן דאס. מיינע קינדער ווייסן, און שפירן דאס אזוי קלאר ווי זיי ווייסן זייער נאמען, אז איך האב זיי ליב מיט מיין גאנצע הארץ און נשמה און אז איך גיב מיין לעבן פאר זיי.

און צוויי, איך האב זיי נישט געפיטערט אידישקייט מיט שווארצע פעפער, נאר מיט האניג און צוקער. איך בין נישט געווען קיין היפאקריט מיט זיי, געזאגט איין זאך און געטון אנדערש. אויב האב איך געהאט א חסרון ביי מיר אין מיין הנהגה, האב איך עס נישט געטרייט שיין צו מאכן, אדער עס אוועקמאכן. אדער האב איך עס נישט געפאדערט פון מיינע קינדער, אדער האב איך געזאגט אפן פאר מיינע קינדער: אזוי דארף מען טוהן, און איך ווייס אז איך טוה נישט אזוי, אבער דאס איז ווייל עס איז א חסרון אין מיר. איך לעב נאך אויף די וועלט און איך דארף ארבעטן אויף מיר זיך צו פארעכטן מיינע חסרונות, טייל בין איך שוין בייגעקומען, און טייל זענען שווערער און איך בין זיי נאך נישט בייגעקומען. אבער אויב איך טוה אן עוולה מיינט דאס נישט אז איר מוזט מיר נאכטון.

עכ"פ, דער נקודה איז איין ווארט, אויב אייערע קינדער האבן ליב וואס איר פיטערט זיי אינדערהיים, און זיי זעען אז איר מיינט ער ערנסט, וועלן זיי אלעמאל דאס ווילן פאר זיך און פאר זייערע קינדער. אויב אבער האבן זיי עס נישט ליב, וועלן זיי כסדר זוכן אן אלטערנאטיוו, און אויב זיי וועלן עס נישט טרעפן אין חדר וועלן זיי עס טרעפן ערגעץ אנדערש.

עס איז ליידער דא גענוג ווי דאס צו טרעפן (שעל געז סטעישאן למשל...), עס מוז נישט קומען פון חדר אדער ישיבה. און נישט עס מוז נישט, נאר עס קומט נישט פון דארט, אפילו צומאל קוקט עס אויס ווי עס קומט יא פון דארט. אדרבא, זאגט מיר אליינס, האט זיך דען עפעס געבעסערט אין די לעצטערע יארן זייט מען האט אנגעהויבן מאכן דעם סעלעקציע? זעהט מען דען ווייניגער שוואכע קינדער? שטותים והבלים, עס איז שוין צייט זיך אויצולערנען דאס, עס קומט נישט פון חדר. עס קומט פון דעם וואס דאס קינד וויל אנטלויפן פון דאס וואס ער האט נישט ליב.

צו דעם מוז איך צולייגן דעם וויכטיגן נקודה, ווען עלטערן האבן א עטיטוד, "מיר זענען די ריכטיגע אידן", "מיר קענען זיך נישט באפריינדן מיט יענעם ווייל יענער איז נישט אזוי גוט ווי אונז", "איך קען נישט צולאזן יענער זאל לערנען מיט מיינע קינדער.." גייט די עטיטוד אריבער צו די קינדער, די קינדער וואקסן אויף מיט דעם, זיי קוקן שטענדיג אראפ אויף יעדען איינעם וואס איז נישט אזוי ווי זיי. אבער דער עטיטוד איז שקר, עס איז נישט אמת, כלל ישראל איז ב"ה זייער דייווערס, און קיינער איז נישט אין הימל און קיינער ווייסט נישט ווער איז דארט חשוב'ער און וועמענס עבודה איז בעסער. און וויבאלד אז "אין אדם מוריש שקר לבניו", און דער מציאות (אדער עטיטוד) איז נישט אמת, ממילא ווען די קינדער וואקסן אויף זעען זיי אז עס איז נישט אמת, און דאס קען פיל מער שאדן טון.

כלל גדול: ווען א קינד וואקסט אויף וויסנדיג אז יענער איז אויך א איד און אפילו א פיינער איד, אבער איך בין אנדערש, און דאס איז אויף א געזונטן וועג, אן אראפקוקן יענעם, נאר פשוט ווייל דאס איז וואס מיר זענען, מען טוט נישט בויען דעם "זיך" אויפן חשבון פון יענעם. דעמאלס איז גם כי יזקין לא יסיר ממנה, אויב אבער ער וואקסט אויף (אזוי ווי רוב פון די טאטעס און הנהלות פון די עליטע מוסדות) אז נאר איך בין גוט, און יענער איז אזוי שוואך אז מען קען נישט לערנען מיט יענעם אין איין מוסד, אדער אז מען טאר זיך אפילו נישט שפילן מיט יענעם'ס קינדער אפילו זיי זענען שכנים, דעמאלס איז די סכנה אסאך מער אז ווען ער וועט עלטער ווערן און געוואר ווערן אז יענער איז גאר א פיינער איד, און צומאל קען ער זיך איבערצייגן אז יענער איז אפילו חשוב'ער און האט פיל מער יראת שמים פון זיינע אייגענע עלטערן וועלכע האבן יענעם אזוי אוועק געמאכט, דאס קען פיל מער שאטן פאר א קינד ווי אים שיקן אין א חדר מיט קינדער "פון שוואכע שטובער"...

ואני יודע ועד, וויפיל אינגעלייט פלאגן זיך מיט אט דעם פראבלעם.

*

איז דא אזעלכע וואס טענה'ן אז היינט קען מען נישט מאכן איין מוסד פאר סלאנים, סטאלין, סאטמאר, תו"א, תוא"י, סקווער און גער. אבער די טענה איז נאריש און לעכערליך. איינס, ווי איך האב שוין דערמאנט האט מען אלע יארן אזוי געטון. און צוויי, גיט א קוק היינטיגע צייטן, אין א שטאט ווי לאס אנדשעלעס, עס איז דא דארט איין חדר ווי מען רעדט אידיש, א עכט חסיד'ישע חדר. כאפט אייך אריבער אהין וועט איר זעהן א דבר פלא. עס לערנען דארט קינדער פון שטובער מיט טאטעס מיט שטריימל און ווייסע זאקן, טאטעס מיט ספאדיקעס, טאטעס מיט אראפגעבויגענע היטן, און זאגאר טאטעס אן היטן אינגאנצן.

דארט זענען דא סאטמאר'ע, בעלזא'ער, וויזניץ'ער, באבוב'ער, באיאנער, סלאנים'ער, רחמיסטריווקא, סקווער און גער. און נאך אפאר וועלכע געהערן נישט צו קיין איינס פון די. און די זעלבע איז די צאמשטעל פון די מלמדים און מחנכים. און איך האב פאר אייך גרויס נייעס. די פירות פון די מוסד איז אין לשער ואין לתאר. עס איז לכאורה פון די שענסטע מוסדות על אדמת אמעריקא, און איך בין נישט מגזם מיט דעם, ווער עס קען דעם מוסד ווייסט ווי אמת דאס איז.

עס מוז נישט געהערן צו א חסידות. און איך האב נאך נישט געהערט אז די קינדער דארט זאלן האבן א פראבלעם. זיי וואקסן אלע אויס אזוי ווי זייערע שטובער זענען. דאס איז דער פלעינער טרוקענער מציאות. די השפעה וואס א מוסד האט אויף א קינד האט גארנישט צו טון מיט די שטובער פון די אנדערע קינדער, אויב עפעס ארבעט עס פארקערט, די קינדער און די מוסד האבן א השפעה אויף די שוואכערע עלטערן. ווי דער מציאות האט געוויזן במשך כל הדורות, עד היום הזה ועד בכלל (ווי איך וועל באלד אנצייכענען פון דעם פאקטישן מציאות און עקספיריענס פון דעם ערשטן יאר פון בנות דרך ישראל).

דאס דערמאנט דעם ווערטל אז משיח וועט מוזן קומען אין א קוטשמע, ווייל סיי וועלכען הוט ער וועט אנהאבן וועט טייל כלל ישראל אים נישט וועלן אנערקענען. לויט ווי מען קוקט זיך צו צו דעם מצב, איז דאס שוין ליידער גארנישט קיין ווערטל, עס איז אמת ויציב. איך האב לעצטענס גערעדט איבער דעם מיט א חשוב'ן רב, זאגט ער מיר, אז היינט האלט עס שוין א שטאפל ווייטער, ער זאגט אז משיח וועט מוזן זיין א גר צדק, און אפשר גאר א גוי... ווייל נאר אזוי וועט מען קענען מיט אים אדורכקומען. סיי וועלכער אנדערער סארט איד ער וועט זיין וועט נישט גוט זיין פאר רוב כלל ישראל.

עס כאפט א פחד. שטעלט אייך פאר משיח קומט מארגן, א בית המקדש של אש קומט אראפ פון הימל און דער רבונו של עולם שיקט אונטער א פרה אדומה. אלע אידן קומען ארויף קיין ארץ ישראל און מען לויפט זעהן דעם בית המקדש, אבער ווי נאר מען קומט אריין הייבט זיך אן אן איבערקערעניש: וואס? דער איז דער כהן גדול? יענער טוט די עבודה? די סארט אידן קומען דא צו גיין? און איך זאל נאך אהער ברענגען מיינע קינדער?

וואט א שעים. נאר גייענדיג מיט דעם איין טריט ווייטער, ועדיין הוא מרקד בינינו, אפשר טאקע פאר דעם קומט נישט משיח, ווייל דער סארט עטיטוד איז איין זאך. "שנאת חינם".

מאנסי

ליידער איז די וועלט שטארק געפאלן, עשר מעלות אחורנית, און פון די אמאליגע צדיקים וועלכע האבן געבויעט מוסדות פארן אויבערשטן, האט מען זיך היינט דערקייקלט צו די היינטיגע אנפירער און מנהלי המוסדות וועלכע האבן אנדערע מאטיוון ווי די וועלכע האבן מייסד געווען די מוסדות פון וועלכע זיי לעבן היינט. היינט שעמט מען זיך נישט און מען זאגט כמעט אפן: אויב וועל איך האבן פון דיר עפעס, אויב וועסטו בויען מיינע פארענטשעס, לוינט זיך מיר, אויב נישט, גיי דיר לחיים ולשלום.

איך האב שוין געשריבן אויבן אז איך האב אליינס בייגעוואוינט פעלער ווי מען האט נישט אנגענומען קינדער, ווי איך האב גע'שתדלט אז מען זאל יא אננעמען. אין איין פאל ווי די מוסד האט מיר געזאגט מיט א טרוקענען קול און א בלעכענעם פנים: זיי זענען נישט פאר אונזער מוסד (זיי האבן מיר אויך געזאגט פאר וועלכע מוסד זיי האלטן אז די משפחה געהער יא, אבער יענע מוסד האט געזאגט די זעלבע, און מיר געזאגט אז זיי האלטן אז די משפחה געהערט דוקא יא צו דעם מוסד ווי איך בין יעצט געווען אין אפיס). פלעין און פשוט, אן קיינע הסברים, איך האב געבעטן הסברים, אבער זיי האבן מיר קלאר געזאגט אז זיי גייען נישט געבן קיינע הסברים. "די ועד החינוך האט אזוי מחליט געווען". (עפעס א מין אורים ותומים די ועד החינוך).

שפעטער פארציילט מיר איינער וואס ארבעט דארט אין אפיס, וואס יענער איז זייער נאנט מיט מיר, אז די מוסד האט זיך נאכגעפרעגט ביי אפאר שכנים, און מען האט אויסגעזאגט דעם אמת. אז די פרוי גייט אנגעטון... אביסל צושלאכעט. יא, איר הערט גוט, נישט אז זי גייט נישט צניעות'דיג. נאר אביסל צושלאכעט. עס איז אמת, די פרוי קען ארויסגיין פון שטוב מיט א טורבאן קרום ארויפגעלייגט אויפן קאפ, אמת, זי איז נישט די מסודר'דיגסטע פרוי (דרך אגב, די פרוי איז די אינגסטע קינד פון צוויי עלטערע עלטערן, ביידע מלחמה איבערלעבער, און זיי האבן איר אזוי אויפגעצויגן). און דערפאר האט זי ביי די שכנים געהאט אביסל א פאני נאמען, זי פארשטייט נישט אזוי גוט ווי זיך אנצוטוהן אזוי ווי די אנדערע פרויען.

און דערפאר האט מען נישט אנגענומען זייער קינד, מיטן תירוץ אז דער ועד החינוך האט אזוי מחליט געווען אז "זיי באלאנגען נישט אין אונזער מוסד". פוי. שעמטס ענק, ערליכע אידן, וועמענס זיידעס און באבעס מען האט פארברענט אין אוישוויץ על קידוש השם, מען האט נישט געפרעגט אין וועלכען מוסד מען לערענט, צו דער טאטע האט זיך אביסל צוגעפיצט דעם בארד און צו די מאמע גייט גוט אנגעטוהן, מען יעדן אייניג אויסגעקוילעט, און די קינדער איבערלעבער האבן מיט מסירות נפש אויפגעשטעלט א שטוב, און כאטש מען פירט זיך אויף די העכסטע דרגא פון צניעות נעמט מען נישט אן זייער טאכטער אין מיידל סקול?

שומו שמים, און אלעס אונטער א שלייער פון פרומקייט. דאס איז די הויכפונקט פון רשעות און גאוה. און מאן דנפח מדילי' נפח, דאס איז וואס זיי לייגן אריין אין דעם מוסד, וואס פארא סארט חינוך קענען שוין אזעלכע וועדי החינוך אריינלייגן אין אונזערע קינדער, צו זיין פוסעים על ראשי עם קודש בגאוה ובוז.

איים סארי אז איך שריי אזוי, אבער אז עס טוט וויי שרייט מען. און נאכאמאל, איך דארף ב"ה נישט צוקומען צו דעם, מיינע קינדער זענען פיין מסודר, אבער מיין הארץ בלוטיגט במציאות פון דאס וואס איך זעה. דאס הייסט נשתכחה דרך הבעל שם? דאס הייסט נשתכחה דרך התורה. די צדיקי הדורות אין וועמענס זכות מיר לעבן היינט און וועלכע האבן אויפגעשטעלט די דאזיגע מוסדות בדם נפשם דרייען זיך איבער אין קבר טויזענט מאל פון צער און עגמת נפש. אדרבא, גיט נאר א בליק אין די פערדישע תגובות דא פון דעם אחד המיוחד, צו פון אנדערע חכמים, אין דעם אשכול, און זעהט די פילע ביליגע לשונות, די גאוה און מיאוסקייט שפריצט פון זיי.
זאגט וואס איר ווילט, אז מען מאכט א מוסד פארן אויבערשטן, נעמט מען אן זיינע קינדער, און אויב מען נעמט נישט אן זיינע קינדער איז דאס נישט קיין מוסד פארן אויבערשטן, און אז עס איז נישט קיין מוסד פארן אויבערשטן איז נישט דא קיין סייעתא דשמיא. פינטל. און אן קיין סייעתא דשמיא קען מען היינט נישט אויפציען ערליכע דורות.

און דאס איז אמת אין אלע מקומות, אבער אין מאנסי איז עס מער ווי אין אנדערע פלעצער, ועיני ראו ולא זר דאס שפיכות דמים מיט קאלטע מאניערן ווי מען ווארפט זיך מיט אידישע קינדער. און צוליב דעם זיצן נעבעך אזויפיל אידישע קינדערלעך אינדערהיים אנשטאט גיין אין סקול און אין חדר. איך וואלט געקענט אויסרעכענען דא עטליכע מוסדות, אבער איך וויל עס נישט טוהן.

בנות דרך ישראל

ועל של עתה באתי, זומער תשע"ג האט מיר הרב יעקב יוסף מאסקאוויטש פארציילט אז ער האלט שוין נישט אויס די רשעות וואס ער זעהט אזויפיל מיט אננעמען קינדער אין די מוסדות, אין די סקולס נאך מער ווי אין די חדרים, און ער האט מחליט געווען אז ער מאכט א מיידל סקול צו העלפן ראטעווען דעם מצב.

איך בין נישט קיין חסיד פון דעם באראוו'ער רב, און ער איז אפשר נישט דער גרעסטער גאון און מורה הוראה אין מאנסי, ער האט אבער אן אפן טיר און אפן הארץ פאר "יעדן איד", אפגעזעהן צו ער איז פון זיין קהילה צו נישט. גיי איין טאג דריי זיך ארום לעבן זיין הויז וועסטו זעהן. ער איז א איש המעש, איך קען אים שוין אסאאאך יארן, און ער זוכט צו טוהן וואס ער קען צו העלפן אידישע קינדער.

און דא האט ער געזעהן א צורך אז מען דארף טוען. ער זיצט נישט אויף דעם וועד הרבנים ד'מאנסי און איז נישט ביזי טרעפן כסדר פראבלעמען אויף וואס מוחה צו זיין און שרייבן קול קורא'ס, ער זיצט ביי זיך אינדערהיים און אין בית מדרש און זוכט כסדר וואס מען קען טון צו "העלפן אידישע קינדער". ער האט זייער גוט געוואוסט אין וואס ער לייגט זיך אריין, ער האט געוואוסט וואס עס מיינט צו דעקן אזא בודשעט, אבער ער האט מחליט געווען יעבור עלי מה, איך גיי דאס אויספירן.

איך האב מיך תיכף צוגעשטעלט צו אים, און מען האט זיך גענומען זוכן די פאסיגע קאנדידאטן. מען האט ב"ה געטראפן, נאך גאר גאר שווערע ארבעט, טאפ טאפ מחנכות, מיט צענדליגער יארן עקספיריענס און גאר גאלדענע רעזולטאטן אין דעם פעלד פון חינוך הבנות. קיינער האט נישט געגעלייבט אז עס גייט געשעהן, אין א פאר קורצע חדשים האט מען אלעס צאמגעשטעלט און די סקול האט זיך געעפענט פון איין טאג אויפן צווייטן מיט הונדערט דרייסיג מיידלעך פון נוירסערי ביז זעקסטע קלאס.
עס זענען אנגעקומען פון אלע סארט מענטשן, גאר חסיד'ישע ביז גאר מאדערנע, געוועזענע חסיד'ישע און סיי וואס אימער. מען האט יעדן קלאר געזאגט וואס די ציהל פון די סקול איז: צו זיין א "חסיד'ישע" סקול, וועלכע וועט צושטעלן און מחנך זיין די קינדער בדרכי התורה והחסידות. אויב דאס איז נישט וואס איר ווילט, דאן זוכט אן אנדערן מוסד, אויב איז דאס וואס איר ווילט און זענט גרייט זיך צוצושטעלן זענט איר וועלקאם.

יא, עס זענען געווען אזעלכע אויף וועמען מען האט געהערט נישט שיינע זאכן, אבער זיי האבן צוגעזאגט זיך צוצושטעלן, און מען האט זיי געגעבן א טשענס. אויף געוויסע מאמעס האבן אנדערע גע'טענה'ט אז די צניעות'דיגע קלייד האט מען געקויפט ספעציעל פאר די מיטינג מיט די פרינציפל, און מען האט אלעס אויסגעהערט און גערעדט דערוועגן מיט די עלטערן, און מען איז געווען זייער קלאר מיט זיי אז אויב עס וועט זיך אויסשטעלן אז זיי האבן זיך למעשה נישט צוגעשטעלט וועט מען זיי משלח זיין.

איך האב נייעס פאר אייך עס איז יעצט א יאר שפעטער. עס איז אמת, עטליכע מאמעס האבן טאקע געקויפט די קלייד נאר פאר די מיטינג מיט די פרינציפל. אבער רוב פון די עלטערן זענען במשך די יאר נשפע געווארן פון די אטמאספערע פון די סקול און האבן זיך באמת געטוישט, גאר געציילטע האבן טאקע זיך נישט צוגעשטעלט נאר ממשיך געווען מיט זייערע נישט שיינע מעשים. יו נאו וואט, מען האט זיי שיינערהייט משלח געווען. ווייל די סקול איז דירעקט א חסיד'ישע סקול.

א שוואכע מוסד הייסט אז מען איז מחנך צו שוואכע תורה'דיגע ווירדן. למשל, אז גרעסערע מיידלעך קענען גיין מיט געפאסטע קליידער, אדער מיט גאר קורצע זאקן אדער דורכזיכטיגע שטרימפ, וכדו'. צו אז מען לייגט נישט אזא דגוש אויף יסודות הדת. ווידער א סקול וואס איז מחנך צו די העכסטע סטארנדארט תורה'דיגע ווירדן, איז א עכט חסדי'ישע סקול. אפילו אויב עס זענען דארט דא געוויסע טאטעס וועלכע פיצן זיך צו די בארד אדער געוויסע מאמעס וואס דרייוון א קאר. כ'מיין, פליז, באמת, איינער וואס איז עובר אויף די עבירות איז שוין הותר דמו? און אויב ביסטו אזא איינער וואס איז - איים סארי טו סעי, אבער עס איז אמת - געשלאגן מיט גאווה, אז דו קענסט נישט שיקן דיינע קינדער אין א גוטע מוסד ווייל עס פאסט דיר נישט צו לערנען מיט די נישט עליטע, דאן ביסטו א טייל פון דעם פראבלעם, נישט א טייל פון דעם לעזונג. דו ביסט דער וואס גיט די שטארקקייט פאר די רשעות און רציחה וואס די מוסדות טוען נאכדעם נוצן קעגן דיר אליינס. דו קענסט אויף קיינעם נישט האבן קיין טענות נאר אויף דיר אליינס, און דו וועסט האבן א חלק אין אלע בייזוויליגע תוצאות, בזה ובבא.

עפנט אייך די אויגן און זעהט אז די ישועה ליגט פאר אייך. ר' קמח, (אדער סיי וועלכע אנדערע טאטע האט נישט קיין סקול פאר זייער טאכטער) אדרבא, פארבינד זיך מיט די אנדערע אכצן טאטעס, בנות דרך ישראל וועט זיי אלע אקאמאדירן (אויב זיי זענען ערליך) און מיט דעם וועט איר זיך אליינס העלפן און אויך פילע אנדערע וועלכע מוטשען זיך. איך האב עס שוין געזאגט איין מאל. אויב וועלן די אנדערע מוסדות פלוצלינג זיך ארום זעהן אז יעדער לויפט אהין, און פלוצלינג האט בנות דרך ישראל דריי פאראלעל, וועט זיך זייער שנעל אויפהערן דאס רשעות.

אלס וואס פעלט זיך אויס איז איין זאך, אראפצוקריכן פון דעם לייטער און פשוט מחליט זיין אז איך בין נישט בעסער פון יענעם, מיין בלוט איז נישט רויטער פון יענעם'ס. מיין שטוב קען זיך פירן אנדערש פון יענעם'ס, אבער מיין קינד קען נאך אלס גיין מיט יענעם'ס אין איין מוסד, [ספעציעל דא ווען עס זענען דא גענוג און נאך וואס זענען פונקט אזוי עליט ווי דיר און רירן זיך נישט די בארד און די צניעות אין שטוב איז פונקט ווי ביי דיר] און דוקא אזוי וועט איר משפיע זיין אויף די אנדערע. דאס איז דער דרך התורה, דרכיה דרכי נועם וכל נתיבותיה שלום. מיט ארייננעמען און מקרב זיין איז מען משפיע. דאס האט געוויזן דער פאקטישער מציאות פון די לעצטע יאר.

בנות דרך ישראל האט ב"ה אנגעהויבן די נייע יאר מיט הונדערט זיבעציג תלמידות (שוין נאכן אוועקשיקן בערך צען), און מען איז גרייט אנצונעמען נאך, ווער עס האט נישט קיין מוסד, און איז ערליך און פירט א ערליכע צניעות'דיגע שטוב, קען אריינקומען. און מיט דעם בין איך שטאלץ אז איך העלף אזא מוסד.

הגם איך מוז מאכן דא א דיסקלעימער, איך האב נישט גערעדט יעצט מיט די הנהלה פון בנות דרך ישראל צו עס איז נאך בכלל שייך פאר זיי - שוין נאכן אנהייב פון דעם סקול יאר - צו אקאמאדירן א גרויסע מספר פון תלמידות אויף איין מאל, כ'מיין, מען גרייט דאך דאס אנהייבן א סקול יאר פאר לאנגע חדשים.

און צו דעם וויל איך זאגן, אז אויב וואלט איך געווען הרב מאסקאוויטש, ווייס איך נישט צו איך וואלט נאך אנגענומען, נאכן אפליינען דעם גאנצן אשכול, אזעלכע עלטערן וועלכע קוקן אראפ אויף מיין מוסד, און זענען ניטאמאל גרייט צו קומען ווען מען זעהט זיך שוין אפאר טאג אין סקול יאר אן קיין סקול. דאס איז א גרויסע באליידיגונג און איך ווייס נישט צו איך וואלט בייגעשטאנען דעם נסיון. לויט ווי איך קען אבער הרב מאסקאוויטש גלייב איך אז ער וועט זיך יא אנשטרענגען און טרייען עס מסדר צו זיין.

און פאר די וועלכע שרייען אז מען זאל מאכן א וועד הרבנים וועלכע זאל צווינגען די מוסדות און דן זיין אויף יעדען קינד פערזענליך, האב איך איין ווארט. זעהט אויס איר האט נאך נישט געדיעלט מיט די רבנים אין שטאט אין עסקנות עניינים. ווייל יעדער עסקן וואס האט עס שוין יא געטוהן וועט אייך זאגן אז דאס גייט קיינמאל נישט צושטאנד קומען. ליידער.

און איך ענדיג צו מיט א רוף צו ר' קמח און צו אלע אנדערע וועלכע האבן נאך נישט קיין מוסד. איך בין גרייט צו נוצן מיינע קשרים אין בנות דרך ישראל, וועלכע איז א עכט היימישע חסיד'ישע מוסד, עס שטייט "גארנישט" אונטער פון פאפא, באבוב, בעלזא אדער בת מלך, און פון טייל שטייט עס גאר העכער (און דאס איז נישט קיין ליידיגע רעטאריק, איך רעד יעצט איבער זייער מציאות'יגע זאכן וואס מען קען אנווייזן דערויף). די איינציגסטע זאך מיט וואס עס שטייט "אפשר" אונטער פון די אנדערע איז בלויז די אימעדש. נאכאמאל, דעצאל. איך קען די מעשה פון די נאנט.

אדרבא ר' קמח, איך גיב אייך א טשאלענדש. איך בין גרייט נאך היינט, דאנערשטאג פרשת כי תבא, צו אראנדשירן א מיטינג צווישן אייך, די אנדערע זיבעצן עלטערן און הרב מאסקאוויטש [און אפילו די פרינציפלס אויב מעגליך] צו אדרעסירן אלע אייערע זארגן איבער דעם היימישקייט, פרומ'קייט, חסידיש'קייט און ערליכקייט פון דעם סקול און מען וועט בעז"ה זיך צושטעלן צו דעם, אויב עס איז זאכן וואס זענען טאקע א פראבלעם. נאכאמאל, איך האב נאך נישט גערעדט מיט הרב מאסקאוויטש איבער דעם, אבער איך גלייב אז איך קען עס מסדר זיין.

נאך דעם וועט מען זעהן און ארבעטן מסדר צו זיין די קינדער אין סקול, "אפילו די סקול יאר האט זיך שוין אנגעפאנגען". אדרבא, לאמיר זעהן וואס איז וויכטיגער ביי די עלטערן, א שיינער אימעדש, אדער א סקול פאר זייערע קינדער.

און סתם פאר אינטערעסאנטקייט, איך געדענק נישט צו איך האב עס שוין געשריבן דא צו נישט. איינס פון די משפחות וועלכע מען האט פארשיקט פון סקול די יאר, ווייל זיי האבן זיך נישט געהאלטן ביים צושטעלן צו א ערליכע חסיד'ישע מוסד, האט צוליב נקמה, מיאוס באשמוצט די סקול אויף וואצעפ, און פארפירט אז מרס. בערגער טרייט צו צווינגען אלע מאמעס צו רעדן אלעמאל נאר אידיש, אפילו אינדערהיים...

דאס גיט אייך א שטיקל מושג איבער דעם סקול.

נ.ב. פאר ווער עס דארף וויסן, די נומער פון בנות דרך ישראל איז: 845-354-1002
טהור עיניים
חבר ה'קרעטשמע
 
הודעות: 166
הצטרף: זונטאג אוגוסט 24, 2014 4:26 am
האט שוין געדאנקט: 25 מאל
איז שוין געווארן באדאנקט: 71 מאל

Re: די מאנסי יודענטום ווארט אויף הילף

הודעהדורך בארדיטשעווער בדחן » דאנערשטאג סעפטעמבער 11, 2014 4:29 pm

טהור'ל מוראדיגע רייד, דברים כדרבונות
אבער עס קוקט אויס אז די ביסט א איינטזייטיגער אין די קעיס, עפעס צו נאנטע קשרים האסטו
בארדיטשעווער בדחן
אחראי
 
הודעות: 394
הצטרף: מיטוואך יולי 02, 2014 9:59 am
האט שוין געדאנקט: 140 מאל
איז שוין געווארן באדאנקט: 61 מאל

Re: די מאנסי יודענטום ווארט אויף הילף

הודעהדורך בולעטין » מאנטאג סעפטעמבער 15, 2014 2:12 pm

תטהור עיניים מען האט נישט קיין רעכט צו נעמען פארווייטיגטע און פארבלוטיגטע עלטערן און זיי דריקען צום וואנט אלס קרבנות ציבור צו טוישען זייער בליק אויף א גיטע מוסד

מען דארף מדי יום ביומו באלאגערן די שטובער פון רבנים ועסקנים מיט די מיידלעך וואס זענען אויפען גאס ביז עס וועט ווערן איינגעשטעלט ארדענונג אין שטאט מען טאר זיך נישט לאזן ברעכן פאר אפאר מאפיאנערן, נעקסטע אלול זמן וועט די זאך פיל ערגער ווערן אויב זענען די מנהלי המוסדות מצליח יעדן צו פארשיקען מיט א תירוץ אז הרב מאסקאוויטש נעמט אן די ארויסגעווארפענע
אויב וועלן די פירער פון מאנסי האבען אויסצושטיין דרוק וועט שנעל ווערן ארדענונג
בולעטין
תושב ה'קרעטשמע
 
הודעות: 398
הצטרף: זונטאג סעפטעמבער 07, 2014 11:06 am
האט שוין געדאנקט: 61 מאל
איז שוין געווארן באדאנקט: 33 מאל


צוריק צו עולם חסד יבנה

ווער איז דא?

באנוצער אין דעם פארום: נישטא קיין איינגעשריבענע באנוצער און איין גאסט

cron